Przełomowy wyrok w sprawie kredytu złotówkowego opartego o wskaźnik WIBOR

W dniu 8.08.2025 r. Sąd Rejonowy w Cieszynie wydał wyrok w sprawie o sygn. akt I C 523/25. Nasza kancelaria reprezentowała w powyższym postępowaniu kredytobiorców podważających umowę kredytu złotówkowego opartego o wskaźnik WIBOR zawartą z Bankiem PKO BP S.A. Jest to pierwsze orzeczenie w województwie śląskim oraz jedno z pierwszych orzeczeń w kraju w którym Sąd podzielił naszą argumentację i stwierdził, iż roszczenie dochodzone przez konsumentów zasługuje na uwzględnienie.

Co istotne, argumentacja o którą oparł się Sąd Rejonowy w Cieszynie jest zbieżna z wydaną w dniu 11.09.2025 r. opinią Rzecznika TSUE w sprawie o sygn.akt C – 471/24.

Sąd stwierdził, iż nieuczciwy charakter postanowienia umownego tkwił w zapewnieniu konsumenta o stabilności stawki referencyjnej. Zgodnie bowiem z dyrektywą unijną 93/13/EWG z dnia 5.04.1993 r. umowy powinny być sporządzone prostym i zrozumiałym językiem, tak, aby konsument miał faktyczną możliwość zapoznania się ze wszystkimi ich warunkami. Co więcej, wszelkie wątpliwości powinny być interpretowane na korzyść kredytobiorcy. Sąd wskazał na abuzywność dotyczącą nierówności informacyjnej stron. Wyartykułowano, iż zapewnienie o stabilności wskaźnika referencyjnego/stawki oprocentowania przekreśla wypełnienie obowiązku informacyjnego. Sąd podkreślił, że działanie takie ingeruje w swobodę decyzji konsumenta i jednocześnie wpływa na pozbawienie go realnej możliwości oceny skutków ekonomicznych zaciągniętego zobowiązania. Bez wpływu na powyższe pozostają broszury informacyjne prezentowane przez instytucje finansowe.

W trakcie postępowania podnosiliśmy okoliczność, iż ewentualna informacja o prawdopodobnym wzroście stopy procentowej pozostaje bez znaczenia – jest to bowiem prognoza niemożliwa do udzielenia. W tym aspekcie nasze stanowisko również zyskało aprobatę sądu.

Jednym z głównych aspektów na które zwracaliśmy również uwagę był fakt, że przeciętny konsument, który nie został zapewniony czy poinformowany o bezpieczeństwie wskaźnika referencyjnego nie mógł podjąć decyzji kredytowej w sposób swobodny. Sąd uznał, iż takie naruszenie ma charakter rażący i nie jest dopuszczalne. Biorąc pod uwagę powyższe w wyroku stwierdzono, iż wpłacone odsetki winny podlegać zwrotowi jako świadczenie nienależnie pobrane (art. 405 k.c.) – wobec uznania niektórych postanowień umownych za niedozwolone.

Tak jak wspomnieliśmy wyżej, powyższy wyrok jest niejako pionierskim orzeczeniem dotyczących umów kredytowych powiązanych ze wskaźnikiem WIBOR, gdzie Sąd w sposób niebudzący wątpliwości określił nieuczciwe praktyki banków w relacjach z konsumentami. Orzeczenie nie jest prawomocne, jednak wskazuje ono kierunek linii orzeczniczej, która w naszej ocenie będzie kreować się w najbliższej przyszłości.